زنان در امور تقسیم آب قنوات،تقسیم زمین ها و تدوین پشک نامه شرکت نداشته ولی به طور غیر مستقیم نظرات آنها توسط شوهرانشان به کار گرفته می شد. که مثلاً  با چه کسی هم دانگی شوند؛با چه کسی هم آب(هم او) شوند و .... زنان روستایی علاوه بر موارد ذکر شده در کارهای زیر نیز مشارکت داشتند:

نانوایی؛نان خانواده به طور هفتگی به وسیله مادر و دخترانش خمیر و سپس پخته می شد.

 

نخ ریسی و پشم ریسی توسط زنان به وسیله چرخ دستی چوبی یا دوک انجام می گرفت.

بیشتر زنان در امور ماشته بافی،موجی بافی،جاجیم بافی،خورجین بافی،چنته بافی تبحر داشته و در فصول بیکاری(اواخر پاییز) مشغول این نوع بافندگی ها می شدند.و همچنین بافتن انواع طناب های مویی،پشمی و پنبه ای را به عهده داشتند.

بافتن جوراب پشمی،کلاه پشمی،شال پشمی کوله پشتی،انواع ژاکت پشمی جهت افراد خانواده به وسیله مادر یا دختر بافته می شد.

برگرفته از کتاب هفت دانگی

(تصاویر تزئینی می باشد.)